40 jaar internet (en ik was er bij)

Donderdag 29 oktober 2009 is het precies 40 jaar geleden dat de nu 75-jarige computerwetenschapper Leonard Kleinrock de eerste e-mail verstuurde tussen een computer op UCLA (University of California) en die van een collega van de Universiteit van Stanford. Het plan voor een wereldwijde web (www) werd twintig jaar geleden gelanceerd en kreeg vorm door Sir Timothy Berners-Lee (54). 'Tussen 1969 en 2009 heeft het internet zich boven alle verwachtingen ontwikkeld. En ik verwacht dat die ontwikkelingen niet stoppen,' zegt staatssecretaris Heemskerk.

'Nederland loopt voorop op het gebied van breedband en internetgebruik. We zijn naast een logistieke toegangspoort meer en meer de ICT-gateway van Europa aan het worden. Dit kon mede gebeuren door de Telecommunicatiewet van Economische Zaken en streng toezicht door de OPTA,' aldus Heemskerk donderdag 29 oktober 2009.
Shoppen

Daarnaast loopt de Nederlandse consument voorop in internetgebruik. De helft van de Nederlandse internetgebruikers shopt frequent online. In 2002 was dit nog meer twee op de tien. Volgens Heemskerk is het belangrijk dat we de vele voordelen van het wereldwijde web nog beter gaan benutten de komende jaren. Ook is het belangrijk dat de breedband netwerken van de toekomst worden aangelegd en dat bijvoorbeeld bedrijven en overheden slimmer elektronisch gaan samenwerken.
Digitaal analfabeet

De ontwikkelingen gaan een groep Nederlanders overigens soms wel te snel. Naar schatting 1 op de 10 Nederlanders (1,6 miljoen) is onvoldoende internetvaardig en daarmee digitaal analfabeet. In een samenleving waarbij internet een steeds belangrijkere rol speelt, levert dit gebrek aan digitale vaardigheden een groeiend aantal maatschappelijke obstakels op volgens Heemskerk. 'Deze mensen maken niet of nauwelijks gebruik van e-mail, gebruiken geen internetsites om te solliciteren en communiceren nauwelijks digitaal met overheidsinstellingen. Zij lopen zo veel voordelen mis. Met het programma Digivaardig & Digibewust willen we dit aantal fors terugdringen,' zegt staatssecretaris.

Waarom wel of niet?

Ik begin een beetje nerveus te worden. Een deel van mijn (persoonlijk) geluk hangt toch af of Microkredietloket ook in 2010 door kan gaan. Deze maand en zeker ook begin december moet de kogel door de kerk. Ik heb al aangegeven bij Monique dat Kristel en ik alleen niet in staat zijn om voldoende funding voor de komende 3 jaar te vinden. Gelukkig dat Annet en Monique een afspraak hebben bij de SES. Als ik nu kijk naar een persbericht over de gemeente Hoorn die 80.000 euro vrijmaakt voor de komende 2 jaar voor een eigen MFI, dan moet dat in West Brabant toch zeker mogelijk zijn. Voorlopig hebben we nog een paar maanden respijt om of de activiteiten netjes af te bouwen of een doorstart te maken.

Misschien zelf een microkredietje aanvragen?

Keep you posted.

Microfinanciering, een noodkreet!

Tijdens de zoektocht naar aanvullende financiering voor Microkredietloket wordt het al snel duidelijk dat de ingeslagen weg om gemeenten individueel te benaderen weinig succes op korte termijn op zal leveren. Wel heeft de kleinste van de grote gemeenten (Halderberge dus) een definitieve (als de raad akkoord gaat) donatie toegezegd van € 10.000,- voor 2010.
Dat is een goede opening, maar we gaan voor financiering voor de komende 3 jaar.
Om ieder jaar weer 6 maanden te moeten lobbyen voor het volgend jaar is ineffectief en leidt de aandacht af van het echte werk, (door)starters te begeleiden naar een aanvraag voor microkrediet.
Gemeenten zijn overigens zeer positief en geven goede tips wie we moeten benaderen, de SES, de provincie, het ministerie, de banken, de UWV's, noem maar op.
De politiek is een zeer langzaam instrument. Uiteindelijk zal het wel opgelost worden, maar dan ben ik al met pensioen en ik wilde vrijwillig nog wel doorgaan tot m'n 67e.
Goed, er zijn ook wat gloeiwormpjes aan de horizon (voor glazen +7 al te zien).
Annet Jonk (directeur directoraat microkrediet van MinEZ) geeft een presentatie aan de SES.
Huub Dormans gooit weer een balletje op bij de RABO, Kris en ik gaan samen met Monique toch eens langs bij de provincie en er ligt een vraag voor donatie bij UWV Etten-Leur.

Wat cijfers?
Op een bestand van 671.739 inwoners in West Brabant zijn er gemiddeld zo'n 4000 starters.
Daarvan komen er een kleine 300 aankloppen tijdens een intake gesprek voor informatie over microkrediet. Tussen de 50 en 75 starten met een krediet en een coach.
Quanta costa? Voor € 208.000,- per jaar lopen 14 FTE (in deeltijd en vrijwillig) de benen uit de naad. Voor 31 cent pp zet je een hele regio goed op de kaart als actief intakepunt.
Kees Lok gaf de voorzet, het ministerie gaf 3 maanden uitstel, wat doet ú?
Kristel en ik zijn te bereiken via de KvK.

Nuggers

De gemeente Moerdijk is een zeer betrokken partij in het actief begeleiden van uitkeringsgerechtigden, niet uitkeringsgerechtigden (kortweg Nuggers genoemd) én jongeren naar de arbeidsmarkt. De medewerkers van het Bedrijvenloket en het team Werk, Inkomen en Zorg binnen de gemeente, vertellen enthousiast over het brede spectrum dat Moerdijk zijn werkzoekenden en ondernemers aanbiedt. ‘We kunnen echt wat betekenen’.

MOERDIJK – Als je naar de gemeentebegroting kijkt zie je dat de verstrekking van uitkeringen jaarlijks een grote post is die we zo veel mogelijk willen beperken. Daarvoor hanteert de gemeente verscheidene instrumenten. Een van die middelen is – samen met andere gemeenten in de regio – het deelnemen aan een werkgeversservicepunt.

Door deze constructie maken we een koppeling tussen mensen die actief op zoek zijn naar een baan en werkgevers die vacatures hebben. Hierin is de gemeente Moerdijk als het ware een scharnierpunt, het brengt beide partijen bij elkaar. Bovendien wordt individueel gekeken wat iemand nodig heeft om bij een organisatie aan de slag te kunnen en zo de uitkeringspositie te verlaten. Het kan dus best zijn dat we (om)scholing aanbieden binnen dat hele traject.

Nuggers

De gemeente wil bovendien een actieve rol spelen om niet-uitkeringsgerechtigden aan de slag te helpen. Het gaat hier bijvoorbeeld om herintreders. Daarvoor is een fors budget vrijgemaakt. We zijn best trots dat wij daarvoor zoveel aandacht hebben want daarin loopt onze gemeente echt voorop. Vorig jaar hebben we huis aan huis flyers verspreid en media-aandacht gezocht en die acties bleken zeer succesvol. Op dit vlak kunnen we zowel werkgevers als aanstaande werknemers heel wat bieden.

Belangrijk in dit geheel is de mogelijkheid van bijscholing die we aan deze laatste groep kunnen aanbieden. Daarmee worden ze voor werkgevers soms een aantrekkelijkere partij. Het is zelfs zo dat, onder voorwaarden uiteraard, de bijscholing meegenomen kan worden naar het bedrijf waar ze gaan werken. Wanneer mensen bij ons komen is het traject als volgt: er volgt een intake gesprek waarin wordt gekeken naar de kwaliteiten en de wensen van de werkzoekende. Het is daarbij belangrijk dat dit hele traject binnen een week in gang wordt gezet.

Subsidie

In het kader van langdurige werkloosheid kan, onder voorwaarden een loonkostensubsidie aan werkgevers worden verstrekt. Dit is natuurlijk een interessant gegeven voor zowel werkgevers als werknemers. Die subsidie kan in bepaalde gevallen zelfs oplopen tot honderd procent van die loonkosten en ook nog eens langere tijd duren.

We weten dat veel werkgevers opzien tegen een mogelijke bureaucratische afwikkeling maar daarvoor hoeven ze bij ons niet bang te zijn. Er is één casemanager die tegelijk beslissingsbevoegdheid heeft. Dat maakt de lijnen kort en snel. En dus interessant voor beide partijen.

Kom er gerust eens over praten met Joy Peters (bedrijvencontactfunctionaris) of Hennie Stoop (reïntegratieconsulent). Zij zijn bereikbaar via telefoonnummer 0168 - 37 36 00, per e-mail: gem.moerdijk@moerdijk.nl of kom eens langs.

Roosendaal, Zinc en Credo

De komende jaren worden in het Credogebied in Roosendaal heel wat panden grondig gerenoveerd om startende en gevestigde ondernemers mogelijkheden te bieden zich in dit vernieuwde winkelgebied te vestigen.

Zo worden de voormalige panden van de orthopedische schoenmakerij Van Mook aan de Molenstraat en de Burgemeester Prinsensingel ingericht als bedrijfsverzamelgebouw voor jonge startende ondernemers. Het project Credo werkt daarbij samen met de Zoomvliet Incompany uit de Molenstraat, een opleidingsinstituut voor jonge ondernemers.

Jelle Hakkert en vastgoedmanager Kees de Bussy, van het project Credo, presenteerden gisteravond in zaal Zeelandia tijdens het Credo-café de plannen voor de toekomst en lieten de bewoners zien wat er al gerealiseerd is.

"Het is vaak een probleem om de financiering voor renovatie rond te krijgen en de bedrijfspanden toch rendabel te maken voor ondernemers. Soms is er geen vlotte oplossing en blijven panden lang leeg staan", zei De Bussy die omwonenden vroeg geduld te hebben.

Kaasschaaf

Krap een half jaar voor de verkiezingen kondigde het Moerdijkse college gisteren de tweede bezuinigingsronde aan.

Twee dagen intensief vergaderen leveren een besparing van 866.000 euro op. Financieel wethouder Marjolein de Wit weigert echter de dreigende miljoenentekorten weg te werken door alleen maar te snoeien. Op de winkel passen is niet haar ding. Dan maar geen sluitende begroting.

De Wit: "Nieuwe verzoeken kunnen we niet naast ons neerleggen alsof de wereld stil staat. Hogere WMO-gelden bijvoorbeeld, een groter Markland College, speeltuinen, veiligheid. Daar willen wij in blijven investeren."

Anderzijds moest De Wit daardoor nog scherper bezuinigingsmaatregelen nemen. In 2012 voorziet ze een tekort dat is opgelopen tot ruim 4 miljoen. In de tweede 'snoeironde' is de franje weggenomen, maar behoudt Moerdijk haar sociaal gezicht. "We investeren in mensen en werk, alle verenigingssubsidies blijven in stand en we verwaarlozen onze openbare ruimte niet." Dit gemeentebestuur stopt ook meer geld in de stads- en dorpsraden en de kerncontactavonden. Burgerparticipatie staat hoog in het vaandel.

Maar waar wordt dan wél op gekort? Op 22 onderdelen heeft het college de kaasschaaf ter hand genomen. Alleen al door een paar technische aanpassingen in de boekhouding komt er voor een kleine 500.000 euro lucht in de begroting, die op 12 november wordt behandeld. Het gaat dan bijvoorbeeld om de post onvoorziene uitgaven, de kapitaalslasten en teruggaves. De genoemde franje verdwijnt door geen calamiteitenwaaier, cultuurvouchers meer te maken. De blauwe visie wordt betaald door de provincie en het college doet ook zelf een stapje terug met excursies en studiebijeenkomsten. Het einde is nog lang niet in zicht. In een derde fase gaat De Wit op zoek naar minstens 2 miljoen euro. Maatregelen wil ze in februari bekend maken.

Microkrediet stats

Van de bedrijven die een microkrediet of advies hebben gekregen, bestaat 95 procent na anderhalf jaar nog steeds. Dat is een heel hoog succespercentage."

Over het algemeen ligt het terugbetaalpercentage van microkredieten vrij hoog. "In de business case gaan we ervan uit dat maximaal 10 procent van de leningen niet wordt terugbetaald. Maar dat komt waarschijnlijk lager uit. We zitten echt bovenop de klant", aldus Qredits-directeur Groenevelt.

425 Kredieten verstrekt
Een gemiddeld microkrediet bedraagt 20.000 euro. In 2009 zijn er tot nu toe 425 aanvragen voor microkrediet toegekend. Groenevelt verwacht dat het totaal dit jaar tussen de 600 en 650 kredieten komt te liggen. Een derde van het aantal aangevraagde kredieten wordt toegekend.

De bedrijfsadviseur

1. Werken vanuit de ondernemersvraag
De bedrijfsadviseurs beginnen altijd bij de individuele vraag van de startende ondernemer. Het is hierbij belangrijker aan te sluiten bij de branche, het ambitieniveau en het tempo van de startende ondernemer, dan bij zijn leeftijd, geslacht, etnische afkomst of inkomenssituatie. Dat neemt niet weg dat het om adequate dienstverlening te kunnen bieden belangrijk is om op de hoogte te zijn van gevoeligheden, valkuilen en sterke/zwakke kanten die bij sommige groepen meer spelen dan bij andere.

2. Focus op de eigen verantwoordelijkheid van de starter
De ondernemer moet het zelf doen. De bedrijfsadviseurs coachen op resultaatgerichtheid. Ze bieden alle mogelijke ondersteuning maar nemen het niet
over. Het is namelijk niet de bedoeling om onmachtige ondernemers te creëren en in
leven te houden. Bedrijfsbeëindiging of niet-starten kan veel ellende voorkomen en dus
een zeer positief resultaat zijn. De bedrijfsadviseurs slagen er in te voorkomen dat
mensen die het niet in zich hebben toch een bedrijf starten of continueren.

Doelgroep microkrediet

Bij de introductie van het instrument microfinanciering werd de doelgroep door
het Ministerie van Economische Zaken als volgt omschreven: 'Het gaat om
mensen met ondernemersbloed die geen lening van de bank krijgen of die hulp
kunnen gebruiken bij het (door)starten van hun onderneming. Deze doelgroep
‘ondernemers’ is divers: qua geslacht, leeftijd, opleiding, woonplaats, etniciteit:
eigenlijk in alles. Tegelijk is de doelgroep beperkt: je bent ondernemer of je bent
het niet.'
(Doelgroep microkrediet onderzoek EIM, mei 2009)

Aardappel (de realiteit van wekelijks JJ hockey)

‘Ik doe het altijd zo.'

De trui van onbestemde kleur hing als een zak over de bierbuik. De zware wenkbrauwen werden gefronst, de blik ging op geringschattend en de stem kleurde zich op een manier die de nekharen onmiddellijk overeind deed staan.
Dit was hem dus.
De koude aardappel en zijn aardappelzak.
De ultieme hockeybal.

‘Ik doe het altijd zo.'
Hij herhaalde het zinnetje in een gesprekje van drie minuten een keer of tien. Het maakte duidelijk dat elke poging tot het stroomlijnen van de arbitrage bij een wedstrijd van negenjarigen tot mislukken was gedoemd. Als hij wat zag, dan zou hij fluiten, ongeacht de plek op het veld. Dat we het dan geregeld oneens zouden zijn, nou, daar kon hij zich helemaal niks bij voorstellen. Hockey was volgens hem verschrikkelijk simpel. Dat elke scheidsrechterscursus sprak van een verdeling van het veld door de arbiters? Hij kon het niet geloven. ‘Zulke onzin bedenk je toch niet.'

‘Ik doe het altijd zo.'
Het waren zijn laatste woorden voordat we aan de wedstrijd begonnen. Binnen vijf minuten keek een groep negenjarigen stomverbaasd naar twee volwassen mannen die het met elkaar oneens waren. Hij had een compleet andere visie op een moment dat zich twee meter voor ‘mijn' doel afspeelde. Hij vond het de normaalste zaak van de wereld dat hij daarvoor had gefloten. Hij keek niet begrijpend, op de opmerking dat hij kinderen van deze leeftijd hiermee het bos instuurde.

‘Ik doe het altijd zo.'
Een gesprekje in de rust wierp geen nieuw licht op de zaak. Vriendelijk doch dringend werd hem verzocht zich aan te passen. Hij haalde de schouders op. Hij was te gast bij Kampong, het was op zijn minst aardig als hij zich dat zou realiseren. Hij keek wel, maar hij luisterde niet.

‘Ik doe het altijd zo.'
De aardappel had gesproken.
Voor het laatst.
Hij gaf de fluit aan een andere vader.
Deed hij dat maar altijd.

Dit is de drieëntwintigste column van Marc Hoeben. Hij heeft twee hockeyende dochters, van 9 en 12 jaar, bij het Utrechtse Kampong. Marc werkt als adjunct-hoofdredacteur bij Sportweek.